წერილი რსდმპ (ბ)-ის ცენტრალურ კომიტეტს გაბატონებული „სოციალისტური“ პარტიების მხრივ მარქსიზმის ყველაზე უბოროტეს და თითქმის ყველაზე უფრო გავრცელებულ დამახინჯებათა რიცხვს ეკუთვნის ოპორტუნისტული სიცრუე, თითქოს აჯანყების მომზადება, საერთოდ დამოკიდებულება აჯანყებისადმი, როგორც ხელოვნებისადმი, […]
მიხაილ ლიფშიცი — მხატვარი და ყალბი ცნობიერება
ახალ თარგმანში, რომელსაც ვთავაზობთ „კონტრჰეგემონიის“ მკითხველს, მარქსისტი ფილოსოფოსი, მიხაილ ლიფშიცი აანალიზებს მოდერნიზმის, ე.წ. ავანგარდული ხელოვნების ერთ-ერთ გარდასახვას, რომელიც მან გასული საუკუნის ბოლო ათწლეულებში განიცადა. მოდერნიზმის მარქსისტული კრიტიკა (პლეხანოვიდან, ლაფარგიდან და […]
ჰერბერტ მარკუზე — რევოლუციის ცნების გადასინჯვა
ჰერბერტ მარკუზე (1898-1978) — XX საუკუნის ერთ-ერთი გამორჩეული და სახელოვანი ნეომარქსისტი ფილოსოფოსი, სოციოლოგი, „კრიტიკული თეორიის“ მნიშვნელოვანი წარმომადგენელი. 1916 წელს მარკუზე, როცა ჯერ კიდევ გიმნაზიაში სწავლობდა, არმიაში გაიწვიეს, თუმცა საბრძოლო მოქმედებებში […]
ფრიდრიხ ენგელსი — ავტორიტეტის შესახებ
ფრიდრიხ ენგელსის კლასიკური სტატია „ავტორიტეტის შესახებ“ პარიზის კომუნის დაცემის შემდგომ პერიოდში დაიწერა და გარკვეულწილად კომუნის პრაქტიკული გამოცდილების ანალიზზე დაყრდნობით თეორიული დასკვნების გამოტანას წარმოადგენს. კომუნის მარცხის შემდეგ მარქსის და ენგელსის ყურადღება […]
გიორგი პლეხანოვი — მარტის იდები
ჩვენი გამოცემა აგრძელებს 1871 წლის პარიზის კომუნისადმი მიძღვნილი პუბლიკაციების სერიას. ლენინის სტატიების („კომუნის გაკვეთილები“, „კომუნის ხსოვნას“) და ა. ტარასოვის ტექსტის („არეულობის დედა“) შემდეგ ვაქვეყნებთ XIX ს.-ის ბოლოსა და XX ს.-ის დასაწყისის […]
ალექსანდრ ტარასოვი — არეულობის დედა
2021 წლის 18 მარტს 150 წელი გავიდა პარიზის კომუნის გამოცხადებიდან, 28 მაისს კი მისი ტრაგიკული დაცემის 150 წლისთავი იყო. ეს ორი თარიღი სიმბოლური დატვირთვის მატარებელია მემარცხენე შეხედულებების ადამიანებისთვის, განურჩევლად მათი […]
ჯორჯ ნოვაკი — მარქსიზმი და ინტელექტუალები
ჯორჯ ნოვაკი (1905 – 1992) — ამერიკელი მარქსისტი თეორეტიკოსი და პოლიტიკური აქტივისტი. განათლება მიიღო ჰარვარდის უნივერსიტეტში, რომელიც ხარისხის დაცვის გარეშე დაამთავრა. 1933 წელს შეუერთდა ტროცკისტულ მოძრაობას. ნოვაკს ეკუთვნის მრავალი ნაშრომი […]
ვლადიმირ გრიბი — ბალზაკი პიროვნების ბედზე ბურჟუაზიულ საზოგადოებაში
ვლადიმირ გრიბი (1908-1940) საბჭოთა მარქსისტი ლიტერატურათმცოდნე და კრიტიკოსია. იგი ერთ-ერთ უკრაინულ სოფელში, ღარიბ ოჯახში დაიბადა. საშუალო განათლების მიღების შემდეგ, გრიბი სწავლობს იურისპრუდენციას კიევის უნივერსიტეტში, ხოლო მოგვიანებით — ხელოვნებათმცოდნეობასა და ლიტერატურას მოსკოვის […]
ივან სტეპანოვ-სკვორცოვი — კაპიტალი და გაზეთები
ივან სკვორცოვ-სტეპანოვი (1870-1928) — ბოლშევიკური პარტიის თვალსაჩინო მოღვაწე, ეკონომისტი, ისტორიკოსი და პუბლიცისტი, „კაპიტალისა“ და მარქსისა და ენგელსის სხვა ნაშრომების მთარგმნელი და რედაქტორი. 1896 წლიდან ჩაერთო სოციალ-დემოკრატიულ მოძრაობაში, აქტიურად მონაწილეობდა პარტიის […]
ვლადიმირ ლენინი — მუშათა პარტიის დამოკიდებულებაზე რელიგიისადმი
დეპუტატ სურკოვის სიტყვამ სახელმწიფო სათათბიროში სინოდის ხარჯთაღრიცხვის განხილვის დროს და ამ სიტყვის პროექტის განხილვის დროს სათათბიროს ჩვენს ფრაქციაში გამართულმა კამათმა, რომელსაც ჩვენ ქვემოთ ვბეჭდავთ, უაღრესად მნიშვნელოვანი და სწორედ ამჟამად საჭირბოროტო […]
ვლადიმირ ლენინი — სოციალიზმი და რელიგია
მთელი თანამედროვე საზოგადოება აგებულია მუშათა კლასის უდიდესი მასების ექსპლოატაციაზე მოსახლეობის სულ უმნიშვნელო უმცირესობის მიერ, რომელიც მიწათმფლობელთა და კაპიტალისტთა კლასს ეკუთვნის. ეს საზოგადოება მონათმფლობელურია, ვინაიდან კაპიტალისათვის მთელ სიცოცხლეში მომუშავე “თავისუფალ” მუშებს […]
მიხაილ ლიფშიცი — მარქსის სიკვდილიდან ორმოცდაათი წლისთავისთვის
მიხალ ლიფშიცი (1905 – 1983), საბჭოთა მარქსისტი მოაზროვნე, ფილოსოფოსი, მარქსის ესთეტიკური შეხედულებების სისტემატიზატორი, ხელოვნებათმცოდნე და კრიტიკოსი, ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული ფიგურაა მარქსიზმის ისტორიაში. სამწუხაროდ, წინასიტყვაობის ფორმატში შეუძლებელია მარქსისტული აზრის წინაშე მისი […]
